قبل از اينكه حرفي بزنم و يا قضاوتي بكنم به نظرم رسيد خيلي كوتاه داستان خرس­هاي تدي را آن چنان كه معروف است بگويم شايد براي كساني كه نشنيده­اند جالب باشد.   

تئودور (تدي) روزولت بيست و ششمين رئيس جمهور ايالات متحده كسي بود كه نام خرس هاي عروسكي از نام او گرفته شده است. نوامبر 1902 روزولت مشغول كمك به پايان دادن به اختلافات مرزي بين مي­سي­سي­پي و لوئيزيانا بود. در اوقات فراغتش هم در شكار خرس در مي­سي­سي­پي  شركت مي­كرد در همين زمان بود كه خبر رفتار ترحم آميز و دلسوزانه او با يك خرس زخمي موجب شد تا واشنگتن پست كارتوني را كه كارتونيست سياسي كليفورد.كي.بريمن از اين واقعه ترسيم كرده بود چاپ كند.

شخصي به اسم موريس ميچتوم كه صاحب يك فروشگاه كوچك اسباب بازي و آب نبات فروشي در بروكلين نيويورك بود اولين خرس عروسكي رسمي با نام تدي را عرضه كرد. عروسك­ها را همسرش رز مي­ساخت. موريس يك خرس عروسكي براي روزولت فرستاد و خواست كه اجازه دهد تا نام او را روي خرس بگذارد. جواب روزولت مثبت بود. البته كسي مطمئن نيست كه حقيقتا اولين خرس تدي را چه كسي ساخت. تا الان هم سالهاست كه عاشق­ها اين خرس­ها را كه به نوعي نماد دوستي و محبت است به هم هديه مي­كنند.

و اما بعد.

ظاهرا استفاده از اسامي كه پيامبر و امامان از آنها استفاده كرده­اند شرايط خاصي پيدا كرده است. اين داستان براي من تداعي كننده اعتراض عده­اي در ايران به كليپ تبليغي اداره گاز بود. جمله معروف نه حسن خطرناكه حسن. و از طرفي هم ياد داستان موسي و شبان مولوي افتادم. هرچند كه ظاهرا آن داستان و اين اتفاق ربطي به هم ندارند ولي  نفي تعصب و پرهيز از چسبيدن به ظواهر در اين قصه درس بزرگي است كه باعث نزديكي و تفاهم بيشتر خواهد شد.  فكر كنم آن شبان مادر مرده هم اگر الان زندگي مي­كرد تا حالا هزاربار به جرم توهين به مقدسات دهانش را ايزوگام كرده بودند. در هر حال اين داستان توهين به مقدسات و تعصبات ابلهانه­ي (نه مسلمان­ها بلكه) بنيادگراهاي ظاهرا مسلمان داستان مبتذلي شده است كه بيشتر از اينكه عمل مؤمنانه­اي باشد بازيچه­اي سياسي است. خلاصه خودتان قضاوت كنيد.

دوستي بي خرد خود دشمني ست                      حق تعالي زين چنين خدمت غني ست      

نوشته شده توسط آدم برفي در شنبه 10 آذر1386 |